در قرآن كريم درباره حضرت مهدى و ظهور منجى در آخرالزمان و حكومت صالحان و پيروزى نيكان بر ستمگران آياتى آمده است از جمله :
(ما در زبور داوود، پس از ذكر ( تورات ) نوشته ايم كه سرانجام ، زمين را بندگانشايسته ما ميراث برند و صاحب شوند
).
حضرت امام محمّد باقر (ع ) درباره
(بندگان شايسته
) فرموده است :
منظور اصحاب حضرت مهدى در آخرالزمان هستند.
و نيز:
(ما مى خواهيم تا به مستضعفان زمين نيكى كنيم ، يعنى : آنان را پيشوايان سازيم و ميراث براى زمين
).
(( بسم اللّه الرحمن الرحيم . انا انزلناه فى ليلة القدر...
))ما قرآن را در شب قدر فرو فرستاديم ، تو شب قدر را چگونه شبى مى دانى ؟ شب قدر از هزار ماه بهتر است . در آن شب ، فرشتگان و روح (جبرئيل ) به اذن خدا، همه فرمانها و سرنوشتها را فرود مى آورند. آن شب ، تا سپيده دمان ، همه اسلام است و سلامت .
چنانكه از آيه هاى
(سوره قدر
) به روشنى فهميده مى شود، در هر سال شبى هست كه از هزار ماه به ارزش و فضيلت برتر است . آنچه از احاديثى كه در تفسير اين سوره ، و تفسير آيات آغاز سوره دخان فهميده مى شود، اين است كه فرشتگان ، در شب قدر، مقدرات يك ساله را به نزد
(ولى مطلق زمان
) مى آورند و به او تسليم مى دارند. در روزگار پيامبر اكرم (ص ) محل فرشتگان در شب قدر، آستان مصطفى (ع ) بوده است .
هنگامى كه در شناخت قرآنى ، به اين نتيجه مى رسيم كه
(شب قدر
) در هر سال هست ، بايد توجه كنيم پس
(صاحب شب قدر
) نيز بايد هميشه وجود داشته باشد وگرنه فرشتگان بر چه كسى فرود آيند؟ پس چنانكه
(قرآن كريم
) تا قيامت هست و
(حجت
) است ، صاحب شب قدر هست و همو
(حجت
) است .
(حجت
) خدا در اين زمان جز حضرت ولى عصر (ع ) كسى نيست .
چندانكه حضرت رضا عليه السلام مى فرمايد:
(امام ، امانتدار خداست در زمين ، و حجت خداست در ميان مردمان ، و خليفه خداست در آباديها و سرزمينها...
).
فيلسوف معروف و متكلم بزرگ و رياضى دان مشهور اسلامى ، خواجه نصيرالدين طوسى مى گويد:
(در نزد خردمندان روشن است كه لطف الهى منحصر است در تعيين امام (ع ) و وجود امام به خودى خود لطف است از سوى خداوند، و تصرف او در امور لطفى است ديگر، و غيبت او، مربوط به خود ماست .
+ نوشته شده توسط محسن مومن زاده در دوشنبه 16 شهریور1388 و ساعت
|